| | Create free blog ( Türkçe , Deutsch , Español )
 
Feb
02
    

 

JOAN BAEZ & MIMI FARINA "Bread and roses"

 

 

joan and Mimi singing together in 1979

 

 

Joan Baez Feat Mimi Farina - Viva mi patria Bolivia

El boliviano toco las puertas para nacer en Uyuni, el 5 de enero de 1917, intento ser músico profesional pero el dinero solo le alcanzo para tocar un año en el conservatorio. Sabia poco, muy poco de música lo único que quizás le daba sentido a sus canciones era Dios como el decía “Mis composiciones provienen de lo alto (de Dios) y gracias a que pienso en cada detalle de mi patria: un río, una india, una chola”.

Su piano, una noche solitaria, su Dios y su patria confabularon para que escribiera las melodías más perfectas para la tierra que lo viera nacer. La cueca nacida en 1939 acompaño a los bolivianos en los momentos mas dolorosos y los mas alegres, con un letra simple y los acordes de cueca sencillos ¡Viva mi patria Bolivia! se hizo el segundo himno boliviano.

Apolinar Camacho, el creador de la cueca, quizás en algún momento se sentó en una noche de tertulia y en plena guitarreada quizás salieron los acordes malamente interpretados, a ritmo de folk norteamericano, de un “Blowin in the Wind” de Dylan o de un “We Shall Overcome” de Baez, cantados con un ingles forzado, quizás se identificaba con lo que hacían esos jovenzuelos protestantes. Pero quizás nunca pensó que la uno de ellos se identificaba con su cueca.

Y llegaron los inicios de los 70, en Bolivia la dictadura se llevaba vidas mientras que Vietnam se dividía en dos y los países poderosos buscaban sus bandos, entre ellos Estados Unidos donde los estudiantes pacifistas protestaban por la cruel guerra, fueron los tiempos donde el nombre de Bob Dylan, Joan Baez y Pete Seeger entre otros tomaban protagonismo como cantantes de protesta.

Fue precisamente en ese inicio de los 70, en 1972, donde: “B.B. King, gran maestro del blues, y Joan Baez realizan un concierto en la célebre cárcel de Sing Sing, la más pesada de las penitenciarías de Nueva York. Era día de Acción de Gracias, en ese entonces, los artistas recorrían las cárceles en apoyo a los detenidos por oponerse a la guerra de Vietnam. Ese concierto fue registrado por nueve cámaras y algún periódico gringo lo definió como “uno de los mejores shows en la historia de la música”, aunque no se limita a registrar la actuación de los músicos sino que muestra la condición de los presos. (…) Después del canto gospel de unas negras frenéticas que encandilan a los presos, después de eso que transcurre durante media hora aparece en escena —es un decir— Joan Baez con una camisa de blue(s) jean y una chompa con cuello beattle —remember México—abrazada a su guitarra. Les dice a los presos sin dramatismo que lamenta su situación y que la música es para que pasen un buen momento y les ofrece su música. Un negro aspira su cigarro, mientras otros hombres se desparraman en sus asientos como si estuvieran en algún teatro al aire libre. Finaliza la primera interpretación, y Joan Baez invita a su hermana menor, el mismo perfil, similar cabellera y la pura inocencia, abrazada también a su guitarra. Intercambian miradas y empiezan a rasgar sus cuerdas y cantan: “Viva mi patria Bolivia, una gran nación, oh, oh, oh, por ella doy mi vida, también mi corazón”.”

Es ese instante mágico donde Joan Baez se hace boliviana cantándole a “su gran nación”, en una mezcla a guitarra entre cueca y folk, y en un castellano con un acento gringo saca una increíble versión de ¡Viva mi patria Bolivia!, mas increíble aun oírla para un pobre mortal que hasta días atrás escribía sobre ella y quedaba encantado con la versión lograda del Blowin in the wind de Bob Dylan.

“Amo a mi patria con toda mi alma”, decía Apolinar Camacho y con su modesta cueca enseño a amarla con pasión a algunos otros.

Viva mi patria Bolivia
una gran nación
por ella doy mi vida
también mi corazón.

Esta canción que yo canto
la brindo con amor
a mi patria Bolivia
que quiero con pasión.

La llevo en mi corazón
y le doy mi inspiración.
Quiera mi patria Bolivia
como la quiero yo.

Long live my homeland Bolivia
a great nation;
for her I give my life
as well as my heart.

This song I sing
I dedicate with love
to my homeland Bolivia
which I passionately love.

I bear her in my heart
and give her my inspiration.
May you love my homeland Bolivia
as I love her.

Escuche la versión original en cueca (Varios Artistas - Viva mi patria Bolivia):

Blowin in the wind de Bob Dylan.

(Fernando Mayorga)

 



 
Feb
02
    

 

Ken Loach-Bread and Roses (2000)
1469.9 MB | 1:45:51 | English/Spanish with Eng.<F> s/t | XviD, 1620 Kb/s | 720×416


From acclaimed director Ken Loach comes the gripping story of a group of immigrant workers who take a stand against the million dollar

corporations who employ them. Newly arrived illegal immigrant Maya (Pilar Padilla) has just joined her sister on the job as a janitor in a downtown

LA office building.

Appalled at the work conditions and unfair labor practices, she teams up with Sam (Adrien Brody), a labor organizer, to fight their

ruthless employer. LionsGate

 

http://en.wikipedia.org/wiki/Bread_and_Roses_(film)

 

 

 


Maya is a quick-witted young woman who comes over the Mexican border without papers and makes her way to the LA home of her older sister

Rosa. Rosa gets Maya a job as a janitor: a non-union janitorial service has the contract, the foul-mouthed supervisor can fire workers on a whim,

and the service-workers’ union has assigned organizer Sam Shapiro to bring its “justice for janitors” campaign to the building. Sam finds Maya a

willing listener, she’s also attracted to him. Rosa resists, she has an ailing husband to consider. The workers try for public support; management

intimidates workers to divide and conquer. Rosa and Maya as well as workers and management may be set to collide.

(http://imdb.com/title/tt0212826/plotsummary)

Rapidshare.com (14 * 100 MB + 69.9 MB)

http://rapidshare.com/files/46469590/KLoach-BredanRoses.part01.rar
http://rapidshare.com/files/46345757/KLoach-BredanRoses.part02.rar
http://rapidshare.com/files/46351195/KLoach-BredanRoses.part03.rar
http://rapidshare.com/files/46356615/KLoach-BredanRoses.part04.rar
http://rapidshare.com/files/46362722/KLoach-BredanRoses.part05.rar
http://rapidshare.com/files/46368097/KLoach-BredanRoses.part06.rar
http://rapidshare.com/files/46373601/KLoach-BredanRoses.part07.rar
http://rapidshare.com/files/46378899/KLoach-BredanRoses.part08.rar
http://rapidshare.com/files/46384341/KLoach-BredanRoses.part09.rar
http://rapidshare.com/files/46390030/KLoach-BredanRoses.part10.rar
http://rapidshare.com/files/46395390/KLoach-BredanRoses.part11.rar
http://rapidshare.com/files/46401241/KLoach-BredanRoses.part12.rar
http://rapidshare.com/files/46406521/KLoach-BredanRoses.part13.rar
http://rapidshare.com/files/46411319/KLoach-BredanRoses.part14.rar
http://rapidshare.com/files/46333324/KLoach-BredanRoses.part15.rar

(Password-www.AvaxHome.ru)

 

 



 
Feb
02
    

 

"MÜESSES NİZAM"IN ERGENEKONCASI

Derin yapılanmaların bozulan imajı, yeni kelimeler bulmayı zaruret haline getirdi.

Yapılmak istenen şey, şirketlerin tabela değiştirip yola devam etmesinden ibaret.

Ergenekon'u savunmanın imkânsızlığını gören "akıllı" insanların "müesses nizam zarar görüyor" demeyi tercih ederek, işi devlet meselesi haline

getirme çabası bunlardan sadece biri.

Müesses nizam; anayasası, kurumları, kurumların işleyişini düzenleyen kanunu, tüzüğü, yönetmelikleri ve her

şeyden önce hukuku üstün tutmasıyla devlettir. Devlet nizamına yapılan köklü müdahalelerden biri 27 Mayıs 1960 tarihini taşır.

Her ne kadar 12 Eylül 1980 tarihli müdahale yeni bir anayasa yaptıracak kadar kökten girmişse de 27 Mayıs'ın yeri başkadır.

27 Mayıs'ı alkışlayanlar 12 Eylül'ü yerden yere vururken, 28 Şubat 1997 tarihli post-modern darbeyi fevkalade önemsiyor, Ergenekon'un da

geçiştirilmesini istiyor. Hatta Ergenekon'u hükümetin siyasi atraksiyonu ya da "karşı devrimciler" tarafından, hamle üstünlüğü sağlamak üzere

geliştirilmiş bir kurgudan ibaret göstererek inkâra çalışıyor.

Bu durumda Ergenekon meselesine, 27 Mayıs'la "müesses" hale getirilen "nizam" açısından göz ucuyla olsun bakmak gerekiyor. Gerçekte "müesses nizam" cumhuriyetten demokrasiye, tek partili hayattan çok partili hayata doğru gelişimini sürdürürken birtakım olayları karşısında buldu. Üniversiteler karıştı; genç subayların rahatsızlığı dillendirilmeye başlandı. Derken rahatsızlananlar sadece sivil yöneticilere karşı değil aynı zamanda Genelkurmay başkanına karşı bir darbe girişiminde bulundular. Darbe başarılı olduğunda Genelkurmay başkanı da indirilmişti. Rahatsız darbeciler, içlerinden birini Genelkurmay koltuğuna oturtarak, komuta kademesini gençleştirmek yerine, o koltuğu, Gümüşpala'ya cumhurbaşkanlığını da Cemal Gürsel'e lütfetmeyi uygun buldular.

İşte müesses nizamın çivisi burada yerinden çıktı. Artık ummadığı bir anda Genelkurmay koltuğunu önünde bulmuş bir komutan ve arkasında ona koltuk bağışlayan "genç subaylar" vardı. "Müesses nizamın" temsilcileri silah zoruyla indirilip, yargı gücüyle dize getirilmişti. Ve cumhurbaşkanlığı makamının önemi, -her ne kadar Abdullah Gül'e karşı çıkanlar tarafından "Orası gazinin makamı" cümlesiyle ifade edilse de-, komutanını indiren gençlerin kurduğu "nizamın" işleyebilmesi açısından başka bir mana kazanmış, güç merkezini kaydırabilmek için pasifleştirilerek "gazinin makamı" olmaktan fazlasıyla uzaklaştırılmıştı. Nizam öylesine bozuldu ve hiyerarşi öyle zarar gördü ki, elinde harbiye öğrencileri bulunan Talat Aydemir, kendince "nizam tesis etmek üzere" iki kere ayaklandı.

İşte 12 Eylül, darbe de olsa hiyerarşik olması, yeni bir anayasa koyarak güç merkezini kısmen de olsa Cumhurbaşkanlığına taşımasıyla bu garip nizam üzerinde ilk restorasyonu yapmış oldu. Şimdi birileri çıkıyor. Hükümeti tehdit ederek, kanunların verdiği yetkiyi kullanması halinde başına gelecekleri sıralıyor. Menderes yok ama Demirel hayatta, Genelkurmay başkanının atanması hususunda müdahil olursanız neler olacağını ondan öğrenebilirsiniz, diyorlar. Bu da yetmiyor, "Şurayı erkene alarak atamayı vaktinden evvel yapın ki, kötü niyetli olmadığınıza inanalım." manasına gelecek sözler sarf edebiliyorlar. Ve bunlar aynı zamanda Kenan Evren'i sevmiyorlar!..

Tehditlere maruz kalan tarafın, meşruiyetini seçimden ve yasalardan alan "müesses nizam"ın temsilcileri olduğu açık... Ya tehdit edenler? Yeri geldiğinde Hilmi Paşa'ya yaptıkları gibi 27 Mayıs'ta indirilen Erdelhun Paşa'yı hatırlatarak gürleyebiliyor, yeri gelince de Büyükanıt Paşa'ya yaptıkları gibi hakkında dosya tutup, sonra Fikri Sağlar vasıtasıyla kamuoyuna ilan ederek hükümetle pazarlıklara girdiğini iddia edebiliyor.

Bunlar hangi "müesses nizam" adına Genelkurmay başkanı ile hükümetin uyumundan rahatsız olabilir ki? Ve orası gücünü nereden alıyor ki, Genelkurmay başkanlarını tehdit dâhil, "müesses nizam"ın tüm temsilcilerine meydan okuyabiliyor? Bu durumda, yargı Ergenekon'un üzerine giderse hangi nizam zarar görür "müesses" olan mı, yoksa oturduğu yerden müessesi kontrol etmek isteyen mi?

 



 
Feb
02
    
Alemeyn | 02 Şubat 2009 00:36 | 0 fav | Etiketler:  

 

Erhan Göksel: Müesses nizam dağıldı

Stratejist Erhan Göksel, “Müesses nizamın yöneticileri en üst düzeyde devlet görevlileri. Proje üretemeyen, yeteneksiz bütün devlet kadroları gelecekte kendilerinden hesap sorulmaması için medya üzerinden bir vicdan rahatlatmasına gidiyorlar” diyor.

Erhan Göksel: Müesses nizam dağıldı
MEHMET GÜNDEM
mgundem@yenisafak.com.tr

Atın kışladan siyaseti…

Paşaların ardı ardına gelen açıklamaları “vicdan muhasebesinden” ziyade başka bir gerçeği ifade ediyor; Siyaset yapan ordu savaş yeteneğini kaybeder. Karargaha siyasi zaaf girdiğinde, ordunun savunma yeteneği ve caydırıcı güç fonksiyonu oyundan düşer.

“Dağa çıkışları önleyemedik”, “terörle mücadelede gerekli stratejileri üretemedik”, “başarısız olduk” çizgisinde toplanan beyanlar, kışlaya giren siyasetin hazin sonucudur.

Kendinizi ülkenin merkezine konumlandırıp da, asli işinizi unutup “siyaseti siyasetçiye bırakılamayacak kadar önemli bir uğraş” gördüğünüzde, yıllarını heba etti Türkiye. Ülke 30 bin insanını terörde kaybederken size çok ihtiyacı vardı, ama o günlerde siz bu kadar gözükmüyordunuz. Şimdi başarısızlığınızı itiraf ederken, bu bedeli kim ödeyecek, bu yenilginin ağırlığını kim taşıyacak omuzlarında.

Bize kendi siyasetine yenilmiş, içe yönelen, düşmanını içeride üreten ordu lazım değil. Bize, 'rol çalan' siyaset yeteneğini geliştiren ordu da lazım değil. Kışladan dünyayı titretecek düzeyde askeri donanım, yetenek, strateji bekliyoruz.

Siyaseti; siyaset düşünen askeri “titretip” kendine getirecek kudretteki siyasetçilerden bekliyoruz…

Askeri “geleceğin itirafçısı”na dönüştürmemek için, kışladan siyaseti söküp alacak siyasete, devlet adamına ne kadar da çok ihtiyaç var.

Anlık fotoğraflara bakmayı bırakıp da, süreçleri iyi okuyarak siyasetin ağırlığını alın askerin omuzlarından.

Asker olmazsa devlet de olmaz, ama kışlaya siyaset girince devlet de devlet olamıyor…

Stratejist ERHAN GÖKSEL'in insanın keyfini kaçıran analizlerini dikkate almakta fayda var.

 

 

Askerler Kürt sorunu ve PKK konusunda son dönemde ilginç açıklamalar yapıyorlar. Eski paşalar “hata yaptık” dediler. Bu dört beş ay önce Kenan Evren'in “Kürt lafını yasaklamakla hata yaptık” demesiyle başladı. Cesaret alan bir yığın emekli subay medyaya çıkıp cahilce laflar etti, “muhteşem(!) fikirleri” ile ortalığı doldurdu. Geçen ay da son yılların emekli kuvvet komutanları konuşmaya başladı. Peki, ortaya ne çıktı: Bilgi yetersizliğinden ve eğitimsizlikten bir yığın farklı ses büyük bir gürültü çıkardı. Kavramlar, olaylar ve ileri sürülen tezler birbirine karıştı. En son geçen hafta 2. Başkan Ergun Saygun ve Genelkurmay Başkanı Büyükanıt konuştu.

Büyükanıt "insanlığın ortak değerlerden biri insan hakları, ikincisi demokrasi, üçüncüsü özgürlük, dördüncüsü barış... Biz bu değerleri terörle mücadelede elimizden kaçırdık" dedi.

Bunları Türkiye'nin kritik günler geçirdiği ve başta uluslararası diplomasi olmak üzere hemen her alanda kuşatıldığı, "ateşle imtihan" edildiği dönemde basının önünde söyledi. Dünyanın her yerinde askerler konuşur, en çok İngiltere'de ikinci olarak da Amerika'da konuşurlar. Ama kamuoyu önünde, medyada konuşmazlar. Günlerdir bir yığın general konuştu, peki hangisi devlete "hata yaptık" deyip de bir rapor yazdı?

Bu ortamda neden konuştu paşa?

Süreci halkla paylaşmak gerektiğini düşündükleri için.

Bunun sakıncası var mı?

Elbette var: Askeri ihaleler ve Oyakbank-TSK ilişkisi gibi ekonomik konularda tek kelime etmeyen ve TSK'nın çeşitli iç konularını daima tartışma dışında tutan Genelkurmay, asli görevi olan ülke savunmasının temel stratejisini tüm dünyanın ve düşmanlarının gözü önünde medya üzerinden halka anlatmaya kalkmaz. Bunlar halkla değil hükümetle konuşulacak konulardır. Kendi vicdanlarını rahatlatmak için medya üzerinden televole pogramı gibi devletin sürdürülmekte olan diplomatik politikalarını adeta bir "vakanüvis" edasıyla anlatamazlar.

BU SÖZLER TÜRKİYE'NİN BAŞINI AĞRITIR

Büyükanıt'ın konuşmasının toplum üzerinde nasıl bir etkisi olur?

"Terör siyasallaştı ve legalleşti, psikolojik harekatı onlara kaptırdık" gibi sözler, "artık yapılacak bir şey kalmadı" anlamında cümleler sarfetmek, havlu atmak anlamına gelir. Bu "kaptırma" sözcüğü, sadece TSK bünyesinde değil tüm dünya ordularında "savaşta bayrağı kaptırma" anlamını çağrıştırır ki "bunu düşündürmek bir orduyu tamamen berhava etmek"le eş anlamlıdır.

Haklı olduğu hiç bir nokta yok mu o konuşmada?

İtiraf kısmı hariç, doğru olan hiç bir tarafı yoktu. Doğru taraf itiraf kısmında 4 madde halinde sıraladığı "çağdaşlık değerleri"ydi. Ama Büyükanıt onu da "insan hakları terörist hakları haline dönüştü" diye öyle yanlış bir söylemde kullandı ki "23 yıllık terörle mücadelede insan haklarına riayet etmedik" anlamına yol açacak veri haline dönüştürdü. Bu sözler ileride Türkiye aleyhine "en yetkili kişi" tarafından adeta bir "mahkeme önünde ikrar" edilmiş gibi kullanılabilir konumdadır. Büyükanıt'ın görevi fiili olarak bitmiştir, hukuki olarak sürebilir...

MÜESSES NİZAM KİRLENDİĞİ İÇİN DAĞILDI

2006'nın başında MİT bir rapor yayınladı, bahara büyük eylemler olacak dedi. Hükümet ve asker yani devlet PKK'nın stratejisini göremedi mi?

Herkes bunun üstüne yattı, siyasi iktidarın da hataları oldu, devletin yaptığı herşeyi kendi altlarını oymak olarak gördüler. Asker de birçok şeyi politikleştirdiği için asli işlerinin dışında kaldı ve çuvalladı.

Devletin bu hali ne anlama geliyor?

Müesses nizamın dağıldığı anlamına geliyor. 22 Temmuz seçimleri gösterdi ki Türkiye'de 85 yıldır kurulmaya çalışılan müesses nizam ve Türk burjuvazisi yeknesak olmuştur. Müesses nizam fonksiyonunu yitirmiş, işlevsiz kalmıştır. Böyle olduğu için Genelkurmay Başkanı çok önemli bir askeri toplantı varken Atina'da kokteylde bulunmaktadır. Ordunun en büyük müteahhidiyle locada holigan gibi Fenerbahçe taraftarlığı yapmaktadır. Fakat TSK'nın profili değişecek, dört yıllık üniversite eğitimi olan subaylar henüz tümgeneral seviyesindedir...

Kim o müesses nizam?

Şu anda müesses nizamın yöneticileri en üst düzeyde devlet görevlileri. Proje üretemeyen, yeteneksiz bütün devlet kadroları gelecekte kendilerinden hesap sorulmaması için medya üzerinden bir vicdan rahatlatmasına gidiyorlar.

EN DOĞRU YOLDA GİDEN ERDOĞAN

Müesses nizam neden yerle bir oldu?

En önemli kriter, askerler bu devletin çimentosunu sağlamlaştıralım diye uğraşırken kendi ekonomik kaynaklarını da bir yandan yarattılar. Küreselleşme o kadar egemen oldu ki sınırların anlamı kalmadı. Ay yıldızlı bayrak giyip Erdemir'i kimseye vermeyiz diyen Coşkun Ulusoy koskoca bankayı sıfırladığında kendini kurtarmak için Oyakbank'ı bir gavura sattı. Bu durumda TSK'nın bir fonksiyonu olur mu? Böyle olunca televizyonlara çıkıp herkes konuşur, eski subaylar vicdan rahatlatmaya çabalar, aktif subaylar da maça gider, düğünlerde göbek atarlar.. Türkiye'de en doğru yolda olan adam da Başbakan'ın kendisi. Başbakan'da radikal bir değişim oldu kimse görmü-yor, aynı değişim Gül ve Dışişleri ekibinde yok.

Başbakan'daki değişim nedir?

Taç giyen baş akıllanır diye bir İngiliz atasözü var. Başbakan Türkiye'nin gerçeklerini anladı. Eğitiminin ötesinde büyük bir siyasi yeteneği var. Halkın gerçeklerini, reflekslerini biliyor. Dikkat edin bu dönemde çevresini, danışmanlarını değiştirdi. 2009'da dünya büyük bir krize girecek. Böyle bir kriz çıktığında Türkiye ne yapacak. Avrupa'daki grupların AKP'ye açıkça desteği vardır ama bu destek yanıltıcıdır, Başbakan bunu gördü ve yeni kadrolarını ona göre şekillendirdi.

Askerle ilişkilerinde de rahatlama oldu mu, "altını oyma" algılaması değişti mi?

Seçimden önce askerin terörle ilgili bütün çıkışlarını AKP'nin dibini oymak olarak algılıyordu. Sandıktan yüzde 47 çıkınca rahatladı, büyük bir güven geldi. Başbakan devletin gerçekleriyle uluslararası gerçeklerin önemini fark etti. Örneğin askerlerin ABD'ye gitmesini önerdi ve götürdü. "Askerle hükümet arasında çatal var, biz bunu ayıralım" diyen ABD'nin süngüsü düştü. Bu projeler askerden değil Başbakan'dan geldi.

Başbakan inisiyatifi ele aldı mı, asker sivil ilişkisi dengelendi mi?

Müesses nizam kirlerinden arınmış olarak toparlanmalı yoksa bu devleti kaybederiz. Korkarım 10 yıl sonra bu ülke bölünür, 20 yıl sonra bu topraklarda bizi asimile ederler gideriz. Böyle bir plan var, büyük dış politikalar böyle yürütülür. Başbakan, müesses nizamla kavga etmenin kendisine bir yarar getirmeyeceğini gördü, müesses nizamı yeniden yapılandırıp onunla bir noktada buluşmayı düşünüyor.

 

 

 

Terör ticareti yapan emekli askerler var

 

Son dönemlerde bir de kitap yazan emekli askerler dalgası oluştu... Onlar da mı vicdanlarını rahatlatmak istiyorlar?

Çoğu için midelerini rahatlatmak daha önemli. Ali Kırca'nın programına çıkan emekli subay Şemdin Sakık'ı nasıl yakaladığını anlatıyor. Aynı olayı Sabah manşet yapmıştı. O albay kesinlikle gerçekleri çarpıtıyor, kapı kapı geziyor kitabını sattırmak için...

Mithat Işık'tan bahsediyorsunuz. Siz Şemdin Sakık olayının iç yüzünü biliyor musunuz?

Mesut Yılmaz'ın danışmanıyım o zaman. 98 Nisan'ında Şemdin Sakık kendisi teslim oldu, bir çıkarı vardır şüphesiz. Devlet sırrıdır kamuoyu önünde tartışılamaz ve bunu açıklamak bana düşmez...

Sağlık problemi mi?

Sakık'ın teslim olmaya ikna edilmesi devletin büyük başarısıdır. O dönemde Karadayı Genelkurmay Başkanı, Kıvrıkoğlu kuvvet komutanı. Şemdin Sakık'ı nasıl aldık diye anlatan albay nereye gittiğini bile bilmiyordu, bindiği helikopterin pilotuna verdiler nereye gideceğinin koordinatlarını.

Yani bu operasyon bir senaryo...

Senaryodur tabii. Adam teslim oldu, gidip aldılar... Karadayı emekli oldu, Kıvrıkoğlu Genelkurmay Başkanı oldu. Atilla Ateş paşa gitti Suriye sınırında konuştu, Kıvrakoğlu kırmızı kitabı değiştirdi, 80 yıllık öncelikli düşman Yunanistan'ın yerine Suriye'yi koydu. Hafız Esad korktu, Öcalan'ın Suriye'yi terki diyar süreci başladı. Sonunda Öcalan yakalandı. Şimdi birileri kalkmış kitabını satmak, reklamını yapmak için gerçekleri çarpıtıyor. Bu iş artık para ediyor. Türkiye'de terörün devamından menfaat sağlayan devlet içinde kirli bir yapı vardı o temizlendi, şimdi ise terörün ticaret yapılıyor. Bu kadar rezil bir ülke haline geldik. En büyük suçlu medyadır. Medya Şemdin Sakık'ın nasıl yakalandığını biliyor ama mesala Ali Kırca masa başında reyting uğruna bu işlere çanak tutuyor.

 

 

Kuzey Irak'a gitmiş gibi yazdılar

 

Büyükanıt ve altı ay sonra gelecek Genelkurmay Başkanı arasında zihniyet farkı var mı? 30 Ağustos'un çok zor geçeceğini düşünüyordum, devlette seçim çok zordur. Kimin geleceğinin hiç önemi kalmamıştır, çünkü müesses nizam dağılmıştır, toparlanması zaman alacaktır. Askerin direnci bitmiştir. Başbakan'ın yakın çevresi Kürtçülükle suçlandığı için Başbakan'a birçok konuda, özellikle güvenlik konularında eksik enformasyon veriliyordu. Bu sorun da son ABD ziyaretinden ortadan kalktı.

Asker terörle mücadelede başarılı mı?

Başarısızdır. 28 Şubat'ın kötü mirasıdır TSK kamuoyu yaratmaya çalışıp dış politikayı, diplomasiyi, iç politika malzemesi yapmaya başladı. Başbakan Erdoğan, İngiltere'deydi, Gordon Brown, şehitler için başsağlığı dilerken "inşaallah esir askerler de kurtarılır" dedi. Dünya ve Türk kamuoyu Dağlıca'da 8 askerin rehin alındığını o anda öğrendi.

Genelkurmay neden kendi halkından gizledi 8 askeri?

Zayıf gözükmemek için. Daha neler neler gizleniyor....

Mesela....

Her şeyi söyleyemem... Köprü harekatta değil harekattan sonra uçurulmuştur. Baskın gece değil sabaha karşı olmuştur. İletişim bir devletin müdahalesiyle susturulmuştur. Basanların sayısı söylendiği gibi değildir. Karakoldaki asker sayısı doğru değildir. O kadar büyük bir kitlenin dağlardan yürümesi mümkün değildir, helikopterle birileri getirip oraya koymuştur. Irak'taki karakollarımızda operasyon sırasında yanlışlıkla tutuklandığı söylenen albay da Irak'ta tutuklanmamıştır, Amerikalılar teslim etmek için senaryo yazılmıştır...

MEDYANIN DERDİ BAŞKA

Medya sus pus, hiç bir şeyi sorgulamıyor... 1994'te bir operasyon düzenleniyor. Dış basında Türk ordusu aleyhinde haberler çıkınca askerler yerli ve yabancı gazetecileri toplayıp Kuzey Irak'a götüreceklerdi. Türkiye'den de önemli isimler vardı, Yalçın Doğan, Hasan Cemal gibi... Olayın içinde bir komutan arkadaşım vardır, "aklınızı mı kaçırdınız, yerli yabancı gazetecilerin dolu olduğu helikopter düşerse PKK'yı uluslararası alanda siyasallaştırırsınız" dedim. Komutan, "merak etme biz onu hesapladık bir şey olmaz" dedi. Çok sıkıştırınca da "Kuzey Irak'a uçmayacağız ki, Cudi'de Gabar'da uçacağız" dedi. Ya anlarlarsa dedim, "ben şu kadar yıllık askerim, helikopter iki tur atınca pusulaya bakmazsam nereye gittiğimizi ben bile anlamıyorum" dedi. Üç tane büyük helikopter uçuruldu. O gazeteciler Kuzey Irak'a gitmeden gitmiş gibi günlerce yazı yazdılar... Şimdi de büyük kanallar Cudi ve Gabar'da büyük operasyon diye yayın yapıyorlar. Buraları bizim sınırlarımız içinde. Bunu basının ünlü yazarları göremiyor ama benim kapıcım görüyor. Onların derdi, cumhurbaşkanının listesinde en önemli adam neden Fehmi Koru da ben değilim noktasında...

 

 

 

En önemli sorunumuz PKK değil Kerkük'tür

 

Seçim sonuçlarını Erdoğan nasıl yorumladı?

Devlet ve PKK arasına sıkışan Kürt vatandaşları AKP'ye oy verdiler. Bunun bir mesajı vardı. En tipik mesaj referandum oylarıdır, oylar Gül'e verilmedi, Kürtler sistemle barışık olduklarını, bölünmek istemediklerini söylediler. Başbakan bunları iyi okudu, Kürt sorununu çözemezse ülkenin gitmeyeceğini, kendisinin de iktidar olamayacağını gördü.

Özal ile Erdoğan'ın Kürt realitesini aynı derinlikte mi algılıyorlar?

Kürt meselesini gören tek adam Özal'dı. Ona Erdoğan eklendi. Türkiye'nin bir numaralı sorunu PKK değil, Kerkük'tür. Kerkük K.Irak'a bağlanırsa Büyük Kürdistan'ın önü açılır. Başbakan bunu iyi algıladı. 22 Temmuz öncesi Türkiye'de büyük siyaset yoktu, bugün Başbakan Türkiye'yi taşıyabilecek çapta bir büyük siyaseti üretiyor.

 

 

 

17.12.2007

 

"http://yenisafak.com.tr/resim/logo.gif" grafik dosyası hatalı olduğu için gösterilemiyor.


 
Feb
02
    
Alemeyn | 02 Şubat 2009 00:33 | 0 fav | Etiketler:  

 

 

Müesses nizam

Bir yönüyle ‘Devlet iktidarı’ da diyebileceğimiz Müesses Nizam, kelime itibarıyla ‘kurulu düzen’ , ‘mevcut düzen’ manasında olsa da; batnındaki beklenti ve olandan çok olması gerekeni anımsatması nedeniyle, halkın tercihlerinin, iktidar sahibi vazifeliler ve aydınlar aracılığıyla mümkün olan en üst düzeyde yansıyabildiği “mükemmel devlet yapısı” anlamını taşır.

Devlet iktidarı, Siyasi iktidarın tek başına sahip olduğu bir güç değildir. Süreç içerisinde oluşan farklı kurum ve örgütlerin sahip olabildiği güçler toplamı devlet iktidarını oluşturur.

Bu kurum ve örgütler arasında ortak değerler etrafında şekillendirilecek devlet yapısı Müesses Nizam’ın arzu edilen Devlet Yapısı haline gelmesi için olmazsa olmaz şarttır.

Diğer kurumların tercihlerini önemsemeden yapılacak her hamle ise, güçler çatışmasına giden yolu açarak sonuçları itibariyle problemler doğuracak ve belki de istenmeyen bedeller ödenmesine neden olabilecektir.

Demokrasinin gereği olarak farklı düşünce ve fikirlerin kendine ifade ve eylem hakkı bulabilmesi, iktidar ve güç mücadelelerinin bir hak meydanında yapılabilmesi, devlet kadrolarında çok renkli yapıların oluşmasına neden olmaktadır.

Bu durum fikir ve aksiyon yönüyle zenginlik olsa da, anlaşmazlıklara ve uygulama noktasında taraflarca memnuniyetsizliklere de kapı araladığından Müesses Nizam’ın istenen haline tam anlamıyla kavuşmasına zorluk teşkil edebilmektedir.

Demokrasiden geriye dönüşün olamayacağı düşüncesiyle Ortak değerler temel alınarak karşılıklı samimi hoşgörü ve diyalogla aşılması mümkün olan bu durumun önemle üzerinde durulmadığı takdirde Müesses Nizam’ın hakiki anlamıyla olgunlaşabilmesi mümkün değildi.